20 / 40
وایَم که باز آمدم ضامنِ بر من شده
آهوی او نیستم اکرمِ بر جان شده
آه ز روی رضا لطف و صفای رضا
وای از آن وجه هو معنی حکم و قضا
نیست به جان ذره ای جز به نگاه رضا
جانکه نمانده بهمن نورشده چونپگاه
حال منم آمدم عرشی دلخوش به تو
جان جوادت رضا اینمنو این جودِتو
کم نشود اِلطفات ای شه والا فدات
چشم شدم انتظار باز بده جان برات
وایِمن ایجان هما وای،تو و لطفِ ها
در به درت میشوم منتظرم بر شفا
سیّد شده در حرم بر درِ شاه کرم
تمام هستیِّ خود داده برای صنم
#سیّدعرشی
موضوعات مرتبط: دفتر ۲۰
برچسبها: سیّدعرشی , شعر رضوی
تاريخ : سه شنبه پنجم اسفند ۱۴۰۴ | 0:41 | نویسنده : اشعار سیدعرشی |