۳۱ / 29

شب است و سکوت به غمبار من

به امّید ظهرِحبیب وطن

شب است و جهانی چه تاریک وای

تویی صبح زیبای فَرو، دین نمای

شب و ناله‌ی گرم و آرام من

تو و نور خورشید و سامان من

شب و تشنه‌ی نور در این وجود

تو و دامن سر به سر پر ز جود

شب و یاد مهلا و آسایشم

تو و نور مهتاب و هم خواهشم

شب و عرشی و خون دلی بهر تو

تو نور حقیقیت کردی جان را وِتو