[[ 55 ]]
ما بنده ی حقیم به حق خوانده شدیم
ور نه به کجا ما به عدم خوانده شدیم

حق گوییم و حق خواهیم و در حق بشویم
با حق به سخن آییم و حق دم بزنیم

حق را که خدا داده به ما حق خداییم
حق گشته به ما حق بدهیم چون که هُداییم

حق گشته به صورت به دل و سینه و اندام
پیشانی ما حق بنوشته شده ایم کام

حق نور عظیم از طرف ماست به عالم
در جنب حق حق که همان هاست به خاتم

حق در صدفیم هم به تلؤلؤ خود حقیم
با دشمن حق تا به ابد دائم بجنگیم

ما عروة به دستیم که وثقاست برِ ما
حق را که شده فاطمه چون اوست سَرِ ما

عرشی شده در حق که به نورا شده ملحق
سیّد خود حق است که نور است چه مطلق