[[ 57 ]]

دردم دوا شده است یارم وفا شده است

حالا کنار یارم دل رو بِرا شده است

دیگر بِرفت سختی آسانی‌ام مدام است

حالا بَرم مدام او با عشق خود کلام است

شور و شفاست دائم از غیر اویم صائم

افطار ابد نگردد چون شور اوست قائم

ما را گذشته غمها پیشش چه درد دلها

گفتیم و دیگرم رفت از دل همه اَلم ها

با یارم و صفایم پیشش چه رو بِرایَم

حالا که پیش اویَم دائم رهِ خدایم

پر شور می شوم من هی طور می شوم من

در پهلویش نشستم چون هور می شوم من

شوری و هم عسل شد شیرین و با نمک شد

در پهلوی صفایش دائم به من نظر شد

رفتیم کوی دلبر شوری شده به این سَر

با ناز و عشوه هایش این دل شده چه پرپر

عرشی دگر صفا کن سیّد مدام نوا کن

‌. در پیش یار گشتی خود پهلویش دوا کن