[[[ 32 ]]]

باز ایوان نجف گشته آرامش به من
باز مولایم علی ره بداد این جان من

گشته ام اندر نجف بر ضریحش من به صف
تا که دُرّش گیرم و شد نجف همچون صدف

چه صفایی شد حرم پر ملَک دور و برم
هی حرمها می روم شد حلالم هر حرم

وای از روی ضریح گشته روح من ملیح
هی دعا آنجا کنم شد سخن بر من فصیح

قلب و روحم نور شد این دلم چون طور شد
تا که دست شد بر ضریح یک گره چون کور شد

این گره را وا نکن تا ابد بر توست جان
خود گره کور من زدم تا به تو باشم امان

صورت انگور و تاک مست کردم از علی
سیّد عرشی‌ام و گشته جانم حیدری