18 / 1
اسمِ اَلله ، هر شروع آن که بهرش شد رکوع
اوست رحمان و رحیم می کنم بهرش خضوع

حمد کُلاً مال اوست ربّ هر عالم هموست
بَه چه رحمان و رحیم یوم الدّین را مالک اوست

بنده ام بر تو فقط یاری ام کن تو احد
کن هدایت بر صراط چون علی باشد فقط

راه اهل هر نعَم غیر آنها شد ظُلَم
راه پاکی و صفا نور آنها کن دلم

نه رهِ اهل دغا که شدند از تو جدا
شد غضب بر همّه شان از سوی تو ای خدا

هم نه راه اهل شک ضالّین هم شد درک
جبت و طاغوت غاصبند غصب کرده اند فدک

سیّد عرشی تمام شد ز اهل البیت کام
حال با لطف خدا گشته با اهل سلام

سیّدعرشی