4/48

این دل به هما روی دو عالم بسپارم

مردم بخدا زندگی گشته مثل کارم

مامور شدم زنده بمانم که نگارم

بر عشق خودم شعر کنم همش ببارم

زنده شده این دل که ستاره است شکارش

دل مرده کجا فهم کند رفت پی کارش

با بی خبران ز عشق چه غربت آید

او را که نبوده درد چه صحبت آید

با آنکه دلش به کینه آکنده گذر

از نور شفا بخشی و بخشش چه خبر

با آن که به لج عناد و کج بین گشته

چون خود زده خواب دلش نگردد شسته

با اهل نفاق از صداقت چه خبر

عرشی چه وفاقی سلامی بگذر

سیّدعرشی