7/74

ای وای خدا مهدی ما کو

تا کی برود کوه و بیابان

تنها تو شفایی گل زهرا

هر کس به تو شد گرفته درمان

ای کاش شود گل گل نرگس

هر کوی و گذر کوچه و هامان

عالم سر به سر گوش به فرمان

عرش از قد سروش شده نالان

باطل ز قدوم تو چه فانی

چون آیی شوی تو شاه شاهان

آید اگر او ز پرده بیرون

عالم بخدا شود چه سامان

عرشی بنشین به او نگا کن

تا ابر شوی تو مثل باران

سیّدعرشی